Περνάμε στην δεύτερη ενότητα που είναι το Engineering & Consulting. Αυτή τη φορά ο ειδικός ομιλητής μας, Kim Quazi, Lead Architect, Director της ARUP, θα δώσει το ακόλουθο case study για τον συγκεκριμένο τομέα:

HS2 INTERCHANGE RAILWAY STATION, BIRMINGHAM

Η παρούσα εισήγηση επαναπροσδιορίζει τον σύγχρονο σιδηροδρομικό σταθμό ως έναν ανθρωποκεντρικό πόλο αστικού βίου, από την αμιγώς λειτουργική υποδομή μεταφορών προς τη βιωματική εμπειρία και την κοινωνική υπεραξία. Κρίσιμη εξέλιξη αποτελεί η μετάβαση από την αντιμετώπιση του χρήστη ως αφηρημένου «επιβάτη» στην κατανόησή του ως «πελάτη» και ατόμου, του οποίου οι ευάλωτες πτυχές, οι συμπεριφορές και τα συναισθήματα καθορίζουν τις σχεδιαστικές αποφάσεις, από τη χωρική διαύγεια και την προσβασιμότητα έως την ατμόσφαιρα και τη σήμανση.

Το έργο του σταθμού HS2 (Interchange Station) υλοποιήθηκε μέσω μιας στενά ολοκληρωμένης, διεπιστημονικής ομάδας σχεδιασμού και προηγμένων ψηφιακών ροών εργασίας, επιτυγχάνοντας την πρώτη παγκοσμίως βαθμολογία BREEAM Outstanding για σιδηροδρομικό σταθμό. Η Arup και οι εταίροι της συνέδεσαν την αρχιτεκτονική, τη στατική μελέτη και τον σχεδιασμό της όψης μέσω μιας παραμετρικής αλυσίδας εργαλείων (Speckle, Rhino, Grasshopper, Revit), επιτρέποντας τη συντονισμένη βελτιστοποίηση των στρατηγικών παθητικού σχεδιασμού, όπως ο ηλιακός έλεγχος, ο φυσικός αερισμός, ο φυσικός φωτισμός και η συλλογή ομβρίων υδάτων, παράλληλα με τις απαιτήσεις ασφάλειας και κατασκευασιμότητας.

Η μοναδικότητα του έργου έγκειται στην άρση των παραδοσιακών στεγανών μεταξύ των ειδικοτήτων, ενοποιώντας τη μελετητική διαδικασία σε μια ενιαία ροή δεδομένων που επέτρεψε τη μοντελοποίηση της εμβληματικής οροφής σε σχήμα «φύλλου». Μέσω των αρχών του Σχεδιασμού για Κατασκευή και Συναρμολόγηση (DfMA), η σύνθετη οροφή αναλύθηκε σε επαναλαμβανόμενα, αρθρωτά τμήματα, επιταχύνοντας την κατασκευή και ενισχύοντας την ασφάλεια και την οικονομική αποδοτικότητα. Η αειφορία αποτέλεσε τον κεντρικό πυλώνα λήψης αποφάσεων, με τη χρήση επικολλητής ξυλείας (glulam) να εξοικονομεί 400 τόνους άνθρακα έναντι του χάλυβα, υποστηρίζοντας τη φιλοδοξία για μηδενικό αποτύπωμα. Τελικά, η επιτυχία των σταθμών δεν αποτιμάται πλέον μόνο με όρους διακίνησης ή ασφάλειας, αλλά με την ικανότητά τους να προάγουν την κοινωνική και οικονομική αναγέννηση, να ελαχιστοποιούν το μακροπρόθεσμο ανθρακικό αποτύπωμα μέσω της μακροζωίας τους και να μετεξελίσσονται σε αγαπημένους δημόσιους χώρους και όχι σε αναλώσιμες υποδομές.